เล่ห์รักลวงใจ บอสวิศวะสายโหด (The Blueprint of Desires)
[size=12pt]บทที่ 1: ตารางงานและสายตาใต้แสงไฟนีออน[/size]
ท่ามกลางความเงียบสงบในเวลาค่ำคืนของออฟฟิศบริษัทรับเหมาก่อสร้างยักษ์ใหญ่ สายฝนฤดูร้อนเทกระหน่ำลงมาสาดซัดกระทบกระจกหน้าต่างบานโต กนกวรรณ วิศวกรสาวฝ่ายออกแบบเพิ่งเคลียร์พิมพ์เขียว (Blueprint) โครงการเมกะโปรเจกต์เสร็จสิ้น ร่างบางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ด้วยความล้า คืนนี้เธอสวมชุดทำงานออฟฟิศที่ดูเรียบร้อยทว่าเย้ายวน เสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีฟ้านวลเนื้อบางแอบแนบผิวเนียนเพราะละอองฝนตอนเย็น กระโปรงทรงเอผ่าหน้าสีดำยาวเหนือเข่าอวดต้นขาขาวผ่องสะท้อนแสงไฟ
เธอกำลังจะเก็บกระเป๋าเพื่อกลับบ้าน ทว่าบานประตูห้องทำงานใหญ่กลับถูกผลักเปิดออก ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ทรงสมาร์ทก้าวเดินเข้ามา เขาคือ ภูผา ประธานกรรมการบริหารหนุ่มจอมเผด็จการที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหด ความเนี้ยบ และเยือกเย็น ใบหน้าของเขาคมคาย นัยน์ตาดุดันทรงพลัง เสื้อเชิ้ตสีดำของเขาถูกปลดกระดุมบนออกสองเม็ดเผยให้เห็นแผงอกตึงแน่น
"ยังไม่กลับอีกเหรอกนกวรรณ" ภูผาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ดังกังวานจนกนกวรรณใจกระตุก เขาก้าวเท้าเดินมาช้า ๆ จนมาหยุดยืนประชิดโต๊ะทำงานของเธอ กลิ่นน้ำหอมแบรนด์หรูแนววู้ดดี้ผสมกลิ่นบุหรี่จาง ๆ จากตัวเขาทำให้เธอเริ่มรู้สึกหายใจติดขัด
"กำลังจะกลับพอดีค่ะบอส เอกสารตรวจสอบพิมพ์เขียวรินวางไว้บนโต๊ะแล้วนะคะ" กนกวรรณตอบอุบอิบ พยายามหลบสายตาคมกริบที่จ้องมองมาอย่างมีความหมายลึกซึ้ง
ภูผาขยับตัวเข้าไปใกล้อีกก้าว มือหนาเอื้อมไปจับที่ขอบโต๊ะทำงาน ตรึงร่างระหงของเธอไว้ในอ้อมแขนหลวม ๆ สายตาของเขาเลื่อนต่ำมองริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อและเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวรัวแรงตามจังหวะหัวใจของเธอ "พิมพ์เขียวพวกนั้นน่ะช่างมันเถอะ... ตอนนี้ผมสนใจ 'แบบร่าง' บนตัวคุณมากกว่า"
คำพูดที่ตรงไปตรงมาทำให้นกน้อยในกรงทองสั่นสะท้านร้อนผ่าวไปทั้งร่างกาย บรรยากาศรอบกายพลันเปลี่ยนเป็นร้อนรุ่มขึ้นมาทันควัน
[hr]
[size=12pt]บทที่ 2: บทเรียนร้อนแรงบนโต๊ะพิมพ์เขียว[/size]
ภูผาไม่ปล่อยให้ความเงียบงันขยับเขยื้อน ชายหนุ่มโน้มใบหน้าลงมาฉกชิมความหวานจากริมฝีปากอิ่มของกนกวรรณทันที รสจูบเริ่มต้นด้วยความรุนแรงและแสดงความเป็นเจ้าของอย่างดุดัน เรียวลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปตักตวงความหวานภายในโพรงปากสาวอย่างหนักหน่วง รินดาครางอื้ออึงในลำคอ ปล่อยให้ความเสียวซ่านแผ่ซ่านไปทั่วร่าง สองมือขยำอกเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว
มือหนาของภูผากวาดแบบแปลนและพิมพ์เขียวราคาแพงบนโต๊ะทำงานกระจกบานใหญ่ไปด้านข้างอย่างไม่ใยดีจนเกิดเสียงดังโครมคราม ชายหนุ่มช้อนข้อพับเข่าของกนกวรรณขึ้นแล้วอุ้มร่างบางขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานกว้าง สองขาเรียวสวยถูกแยกออกกว้างโดยอัตโนมัติ ภูผาแทรกตัวเข้ามาระหว่างกลาง ปลดเนคไทของตัวเองออกแล้วจัดการปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของหญิงสาวออกทีละเม็ดอย่างรวดเร็ว
"ซี้ด... คุณเซ็กซี่มากริน ชุดทำงานชุดนี้มันทำให้ผมอยากรังแกคุณชะมัด" ภูผาครางพร่าชิดผิวแก้มเนียน ขณะที่เสื้อเชิ้ตตัวบางถูกแหวกออก เผยให้เห็นบราเซียลูกไม้สีแดงเพลิงที่โอบอุ้มเต้าทรงอวบอิ่มจนล้นทะลัก ยอดอกคัดตึงสู้มือผ่านเนื้อผ้าลูกไม้
ชายหนุ่มไม่รอช้า ก้มลงฝังใบหน้าเข้าหาทรวงอกนุ่ม อ้าปากครอบครองยอดปทุมถันผ่านเนื้อผ้าบราเซีย ลิ้นร้อนตวัดรัวดูดดึงจนผ้าลูกไม้เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลาย สลับกับการบีบเค้นเต้าเนื้อนุ่มอย่างหนักมือ กนกวรรณแอ่นอกเข้าหาปากร้อน ขนลุกซู่ด้วยความสยิวเกร็ง สองมือจิกขอบโต๊ะทำงานแน่นจนนิ้วซีดขาว
"อ๊ะ... บอส... ซี๊ด... เสียวเหลือเกิน... ตรงนั้น... อื้ม..." กนกวรรณครางกระเส่า สายตาพร่ามัวมองดูหัวไหล่กว้างของชายหนุ่มที่กำลังซุกไซ้ร่างกายของเธออย่างเมามัน มือหนาอีกข้างของเขาเลื่อนต่ำลงไปใต้กระโปรงทรงสอบ ลูบไล้ผ่านความเนียนละเอียดของต้นขา ขยับสูงขึ้นจนถึงขอบกางเกงในตัวจิ๋วที่บัดนี้แฉะชื้นชโลมไปด้วยน้ำหวานแห่งความต้องการ
[hr]
[size=12pt]บทที่ 3: จังหวะรักสะท้านห้องบริหาร[/size]
ภูผาใช้นิ้วเรียวแกร่งเกี่ยวแพนตี้ตัวจิ๋วให้หลุดพ้นไปจากเรียวขาสวยทิ้งลงบนพื้นห้องอย่างไม่ใยดี ก่อนจะจัดการปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงของตัวเอง ดันแก่นกายขนาดยักษ์ที่ขยายใหญ่ตื่นตัวเต็มที่ ร้อนผ่าวและแข็งปั๋งชี้หน้าขึ้นมาอย่างน่ากลัว มีน้ำเยิ้มใสตรงส่วนหัวบ่งบอกว่าเขาพร้อมที่จะออกรบเต็มอัตรา
ชายหนุ่มจับขาเรียวทั้งสองข้างของกนกวรรณให้ยกขึ้นพาดบ่ากว้าง ท่วงท่านี้ทำให้ร่องรักสีสดเยิ้มฉ่ำเปิดอ้าลอยเด่นต่อสายตา ภูผาจับท่อนเอ็นยักษ์ถูไถไปตามรอยแยกสาวชโลมน้ำหวานจนทั่ว ก่อนจะกดสะโพกสอบดันความยิ่งใหญ่แทรกซึมเข้าสู่ช่องทางรักที่ตอดรัดแน่นหนึบทันทีจนสุดโคนกระแทกเข้าลึกถึงจุดกระสันภายใน
"กรี๊ด!... ซี้ด... บอส... มันแน่น... จุกค่ะ... อื้อ..." กนกวรรณแหงนหน้าอ้าปากครางลั่นห้องทำงาน สองมือเล็กจิกขอบโต๊ะไม้แน่น ความใหญ่โตบดเบียดเข้าลึกจนรู้สึกแน่นคับไปหมดทั้งท้อง ร่างกายของเธอสั่นสะท้อนรับสัมผัสอันป่าเถื่อนทว่าซาบซ่านรัญจวน
"อ่า... รินดา ซี้ด... แน่นเหลือเกิน ตอดรัดผมดีเหลือเกินคนดี" ภูผาสูดปากครางยาวด้วยความเสียวซ่าน ชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกสอบเข้าออกเป็นจังหวะเนิบนาบ จากนั้นจึงค่อย ๆ เร่งความเร็วและรุนแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นสะท้อนก้องห้องทำงาน "พั่บ ๆ ๆ ๆ!" สลับกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งสอง
ภูผาจับร่างบางของกนกวรรณให้พลิกคว่ำลงไปกับโต๊ะทำงาน ในท่าคลานเข่า สะโพกผายลอยเด่นขาวเนียนชวนน้ำลายสอ ชายหนุ่มไม่รอช้าสวนกระแทกความต้องการเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างหนักหน่วงยับยิบ มือหนาเอื้อมไปบีบเค้นสะโพกมนและทรวงอกอวบอิ่มที่แกว่งไกวตามแรงกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่เขาลงน้ำหนัก แก่นกายยักษ์จะมุดลึกเข้าไปบดขยี้จุดกระสันภายในจนกนกวรรณตาพร่า ครางระเส่าไม่เป็นศัพท์ เสียงครางของเธอสอดประสานไปกับสายลมและสายฝนยามค่ำคืน
"อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ... บอส... ลึกไป... ตรงนั้น... ซี๊ดดด มันเสียวจะตายอยู่แล้ว... อ๊ายยย ย้ำตรงนั้นแรง ๆ ค่ะ" กนกวรรณร้องครางไม่เป็นภาษา ร่อนสะโพกสวนรับแรงอัดอย่างลืมอาย ความกระสันอยากทำให้เธอเสร็จสมล่วงหน้าไปก่อน ร่างกายกระตุกเกร็ง ช่องทางรักบีบรัดแก่นกายชายหนุ่มรัวถี่ราวกับชีพจรเต้น
ภูผาครามอื้อในลำคอ เร่งความเร็วขยับสะโพกซอยยิบในจังหวะสุดท้ายเน้น ๆ สามสี่ครั้งรุนแรง ก่อนจะกดแช่แก่นกายฝังลึก ปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนขาวขุ่นพุ่งพรวดเข้าสู่ส่วนลึกสุดของกายสาวจนล้นทะลักไหลย้อยลงมาตามโคนขาขาว เขากอดรัดร่างบางไว้แน่นจากด้านหลัง หายใจหอบเหนื่อยระรัวพากันแตะขอบสวรรค์ชั้นฟ้าร่วมกัน
[hr]
[size=12pt]บทที่ 4: พิมพ์เขียวแห่งความผูกพันชั่วนิรันดร์[/size]
สายฝนภายนอกเริ่มซาเม็ดลง ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายดินและความเย็นฉ่ำของค่ำคืน แต่ภายในห้องทำงานส่วนตัวกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นอายสวาทที่คละคลุ้ง ภูผาค่อย ๆ ถอนแก่นกายออกอย่างนุ่มนวล น้ำรักบางส่วนไหลย้อยออกมาเปรอะเปื้อนโต๊ะทำงาน ชายหนุ่มอุ้มร่างที่อ่อนระทวยของกนกวรรณลงมาจากโต๊ะ พาเธอมานอนพักผ่อนที่โซฟาหนังตัวยาวในห้อง นำเสื้อเชิ้ตของเขามาคลุมกายให้เธออย่างทะนุถนอม
"เหนื่อยไหมครับคนดี พิมพ์เขียวคืนนี้ทำคุณเพลียเลยนะ" ภูผาเอ่ยเย้าพร้อมรอยยิ้มอบอุ่น ขณะก้มลงจูบซับหน้าผากมนของกนกวรรณที่นอนหนุนตักเขาอยู่
"คนบ้า... แกล้งรินอยู่เรื่อยเลย บนโต๊ะทำงานก็ไม่เว้น แบบแปลนยับหมดแล้วเห็นไหมคะ" กนกวรรณเอ่ยอุบอิบ ใบหน้าแดงก่ำ ซุกหน้าเข้าหาหน้าท้องแกร่งของเขาด้วยความเขินอาย แต่ในใจกลับเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขล้ำลึกอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต
ภูผาใช้นิ้วเรียวสางผมที่เปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อของเธอเล่นเบา ๆ สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความหมายลึกซึ้งและมั่นคง "กนกวรรณ... พิมพ์เขียวโครงสร้างตึกพวกนั้นน่ะพังแล้วสร้างใหม่ได้ แต่ 'พิมพ์เขียวความรัก' ระหว่างเราในคืนนี้ มันถูกจารึกแน่นลงในใจของผมจนลบไม่ออกแล้วล่ะ อยู่เป็นความสุขและคู่ชีวิตของผมตลอดไปนะคร้บ"
กนกวรรณเงยหน้าขึ้นสบตาคมคาย ความอบอุ่นที่ส่งผ่านมาทำให้กำแพงในใจของเธอไม่มีวันเกิดขึ้นอีกต่อไป เธอเอื้อมมือไปกุมมือหนาของเขาไว้แน่น "ค่ะบอส... รินก็รักและผูกพันจนหนีไปไหนไม่รอดแล้วเหมือนกันค่ะ"
ภูผายิ้มกว้างด้วยความตื้นตันใจ เขาโน้มตัวลงมาประทับจูบที่นุ่มนวลและอ่อนหวานบนริมฝีปากอิ่มอีกครั้ง รสสวาทอันเร่าร้อนในห้องทำงานประธานบริหารไม่ได้จบลงเพียงแค่ความต้องการทางเนื้อหนัง แต่งแต้มไปด้วยเส้นด้ายแห่งความผูกพันที่ถักทอร้อยรัดหัวใจของคนทั้งสองให้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวอย่างแนบแน่นตราบจนชั่วนิรันดร